گزارش مراسم پانزده همین سالروزشهدادت رهبرشهیدازکابل.

 

روزجمعه ۲۱-۱۲-۱۳۸۸ازساعت۶صبح بوقت کابل مردم

قدرشناس به محل سخنرانی هجوم آورشدند،گردانندگان شایدبه خواب های نازتشریف داشتندکه جاهاوچوکی هاپرازهواداران بابه شده بود.هیج تنظیم گری موجودنبود،مردم همدیگرش راتلاشی می نمود،ساعت ۷-۱۵دقیقه کارمندان ریاست ده ازراه رسیدندنظم که خودمردم ایجادکرده بود هم خراب شد.درهرصورت عاشقان بابه وظاییف شان رادرطول تاریخ خوب به انجام رسانیده است . این مسئولین امرند که همیشه کم می آورند،ممسئولین خواب، مردم چوکی هارامملوازخضورشان می کنند.

 یک تن ازبرگزارکنندگان این محفل از هوا واردبهسودمی شوندبرای کمپاین رییس شان ُُ،  گروه سرودبه زبان شعرازاوکلایه می کندکه ای کاش ازراه زمین می آمدی رهبرجان! که خرابی سرک مارامی دیدی،این ترانه چنان به دماغ فرعونی رهبربدمی خلد که تمام نزاکتها مجلس رابرهم زده بدون که سرودختم گردد،عنان سرازاوبخواهدازجابلندشده بسوی جایگاه مثل کوچی که به بهسودهجوم می برد خیزبرداشته ومایکرا می قابد بانیش خند شروع به سخن مینماید. امروزهم به گمانم زمان چوکره هایش خبردهدکه مردم تمام چوکی هارا مملوساخته اند،مثل که بسوی مایک دربهسودتاخته بود،بازهم یوریش نمایدتاجایش کدام نفردیگرصاحب نگردد.درهرحال سخنرانان حاج محمدمحقق رهبرحزب وحدت مردم افغانستان،محمدکریم خلیلی رهبرحزب وحدت اسلامی افغانستان ومعاون دوم رییس جمهوری،محمدقسیم فهیم معاون اول رییس جمهوری،داتکرعبدالله عبدالله رییس مجمع بزورگ سیاسی افغانستان بودند.ازنظرنگارنده هرکدام سازخودرامی نواختند،هیج کدام گپ نونداشتند،ازبابه هم چیزهای رابه خوردخلق میدادندکه برای چوکی ومقام شان کدام خطری متوجه نگردد،به عنوان مثل ازعدم اجرای توافقات که برگزار کننده گان بامردم درهنگام کمپاین بچه عبدالرحمن خان(کرزی)داده بود هیچ سخنی برزبان نیاوردند ، ازجنجال کوچی و ده نشین که درهنگام کمپاین به سراحت ازحلقوم خائنانه شان به گوش مردم رسیده بود که: مشکل کوچی برای همیش حل میگردد. هم هیچ سخنی درمیان نیامد.دریک کلمه این گونه همایش های مردمی برای برگزار کننده گان آن دام روزی می باشدوبس. برای مردم زجر کشیده هزاره هیچ سودی نداشته و نخواهد داشت. برای رهبر شهید(ره) هم چون با مرام واهداف بلند او درمفایرت می باشد کاملا خطرناک است. رهبر شهید حکومت وسلطه یک قوم را بر باقی اقوام افغانستان ظالمانه می پنداشت،امکانات ملی افغانستان را درخدمت یک خانواده جفایی نا بخشیدنی میدانست،  او می فرمود که جباران تاریخ همیشه ازمیان ما (هزاره) افراد بی اراده  را استخدام نموده،درخدمتش می گیرد تابعنوان نمونه وسمبولیک ازآن ها استفاده نماید.

امروز دراین محفل همان مسایل که بابه را به انقلاب ومقابله وا داشته بود،به گونه ای توجیه می گردید،مگر درافغانستان چی جریان داردکه درزمان بابه درجریان نبود،در نتجه برگزار کننده گان این محفل همان افرادی است که بابه آنهارا خاینین  ملی لقب داده بود که: مواظب خاینین ملی باشید.بابه تمام قدرت سیاسی را درخدمت یک قوم نمی خواست،بابه می خواست که:دیگر هزاره بودن جرم نباشد،بابه می خواست که کسی برای سرنویشت مردمش تصمیم نگیرد،بابه می خواست که رهبری هزاره درگفتار در رفتار ودرزندگی شخصی اش مثل علی(ع) مثل خودش(ره) ومانند فقیر ترین فرد جامعه هزاره باشد.به روان پاک رهبرشهید (ره) ویاران باوفایش درود می فرستم وبه خائینین خط سرخش لعن ابدی.

به مناسبت سالیاد زنده یاد رهبرشهید(ره)

تـو از زینب خـــــبرداری؟ مــــزاری!

به خوابهایش گــذرداری؟ مـــزاری!

تومی دانی که اوتنهای؟ تنهااست!

توپروازین خطـــــرداری؟ مــــــــزاری!

..............................................

میم نا م  تو ر ه  منبر کنو م  یــا ر

خط پیشنه تو ره  ا ز بر کنو م  یا ر

وا د برسم ده ا و کـا ن  ذ بر جـــد

توکل بر  خـــد ا ما شر کنم  یـــا ر

....................................

بلی بوری ا و نگه بل بل تودید ه

فدا ی دندونای شل تودیــــــــده

بلا  گر د و ن آن خط مینه قا ش

خیرات لنکوته مل مل تو دیـــــده

 

 ۲۰-۱۲-۱۳۸۸

کابل

 

پیام تسلیت به مناسبت سالروزشهادت رهبرشهید(ره)ویاران فداکارش.

 

بسم الرب الشهدا

پانزده همین سالروز شهادت بابایی ایل خانه بدوشان،رهبرشیهد استاد مزاری را به تمامی علاقه مندان، مریدان وعاشقانش تبریک وتسلیت عرض می کنم.

درود خداوند(ج) براو که هنوز بانور روی او،در کوره راه های زندگی راه می پیمایم .

سلام همه عاشعان برمزاری(ره) باد که دلها هرصبح تا شام وهر شام تا بام بیاد وخاطراومی طپد.............

باتمامی کم کاری ها،حتی خیانت دونان هنوز راهش پر رهرو وخط فکری اش هدایت گر می باشد.

 یاد اوویاران شهیدش گرامی باد.

بیانیه مطبوعاتی دررابطه به پانزده همین سالگردشهادت رهبرشهید(ره)ویاران باوفایش.

تالار ولسی جرگه

مجمع سیاسی راه نو

تجدید میثاق بارهبرشهید

هموطنان عزیز!

ماه حوت یادآور دردناکترین حوادث در کشور ما است؛حوادثی که هریک در جای خود تکوین کننده سرنوشت ملتی است که هیچ گاهی صاحب سرنوشت خود نبوده، در میان این حوادث واقعه دردناک22حوت اما؛ برجسته ترین عنوان تاریخ است؛ زیرا درین مقطع،نه تنها رهبری،بلکه اندیشه ملتی قربانی شد.

شهید مزاری مظهر اراده و تبلور اندیشه مردمی بود که در طی بیش از دو قرن،مظلومیت و محرومیت را تحمل نموده،بطور سیستماتیک، توسط رژیمهای فاشیست، قبیله سالار و مزدور بیگانه مورد تهاجم، قتل عام، نسل کشی،بردگی،آوارگی، تبعیض و شکنجه قرار داشت.مردمی که در شرایط جنگ و دفاع از وطن اولین و صادقترین مدافعین و قربانیان بودند و پس از جنگ اسیربدترین شکنجه ها، عذابها و محرومیت ها.

هموطنان گرامی!

شهید مزاری بدنبال تحقق یک هدف و به دست آوردن یک نتیجه بود؛ اینکه تمام شهروندان این سرزمین از حقوق و وجایب یکسان برخوردار بوده و به شخصیت و کرامت انسانی همگان احترام گذاشته شود.او از تاریخ آلوده به تبعیض،فاشیزم و قبیله سالاری افغانستان آموخته بود که اینجا شعارها هرچه باشد، عملکردها نژادی و قومی است. رهبرشهید، درک کرده بود که شعارهای زیبا و عملهای سمبلیک، دوای درد 200 ساله مردم عذاب کشیده اش نیست؛ بلکه انسانی شدن سیاست، ملی شدن منافع و شایسته مداری در مدیریت، به صورت عملی و عینی، تنها چاره دردها و رفع مصایب کشور است. او از اینکه سیاستمداران، رهبران و جریانهای سیاسی کشور در طول تاریخ، از دین، مذهب، وطن، منافع ملی و دیگر شعارها و مظاهر ارزشی سوء استفاده نموده منافع شخصی، قبیلوی و قومی را در ورای آن شعارها و مظاهر جستجو کرده اند، رنج می برد و این رنج و درد او را به فکر و مقاومت در برابر چنان اندیشه ها و اعمال واداشت، ازین رو او یک ملت و یک اندیشه بود و قربانی شدن او بخون افتادن اندیشه و  آرمانی بود که در طی قرون و اعصار، ملتی آن را در ذهن و ضمیر خود می پروراند.

پیروان مزاری بزرگ!

اگر رهبر شهید  امروز هم در میان ما می بود همان کاری را می کرد که آن روز کرد زیرا؛ ماهیت سیاست و مدیریت در کشور نه تنها تغییر نکرده بلکه بدتر و ننگین تر شده است. در آن زمان با وجود حاکمیت و سلطه دولت مجاهدین بر بخشهای اندکی از کشور و بحران سیاسی و درگیری های گسترده گروپها و گروهها، شیوه سیاست و مدیریت دولت مجاهدین که از آدم ها به گونه سمبلیک و برخلاف اراده مردم استفاده می نمود، مورد قبول رهبر شهید نبود و همیشه بر جامعیت نظام سیاسی کشور تأکید می کرد. دولت آن زمان با وجودی که ادامه دهنده راه و میراث خوار رژیمهای قبیله سالار 200 ساله نبود اما روش و عمل آن به پایان بخشیدن چنان اندیشه ای کمک نمی کرد بلکه در نهایت راه بازگشت آن را فراهم می ساخت؛ چنانکه حوادث بعدی تابه امروز ثابت کرد. اما آنچه که امروز جریان دارد، با وجود دولت حاکم بر همه کشور و حضور قدرتمند سیاسی، نظامی، اقتصادی، فرهنگی و فکری جامعه جهانی، حرکت به سوی قومی شدن نظام سیاسی وبه کارگیری همه امکانات ملی و بین المللی به سود یک قبیله بگو نه سازمان یافته دوام دارد. حضور سمبلیک چند نفر از اقوام دیگر در حکومت و رام ساختن آنها با تأمین منافع شخصی شان، توجیهی بیش برای دراختیار قراردادن تمامی سلطه و امکانات به یک قوم نیست . بازی سرنوشت کشور را یک قوم بعهده دارد. روند فعلی نشان دهنده آن است که ما در آینده نه چندان دور شاهد حاکمیت و سلطه سیاه عبدالرحمانی- طالبانی خواهیم بود، در حالیکه هیچ مقاومتی وجود ندارد.

دوستان ویاران!

مجمع سیاسی راه نو به رهبر شهید بحیث یک اندیشه و باور جاویدانی می نگرد و روح پیام او را مقاومت دربرابر فاشیزم وانحصارطلبی می داند. به همین دلیل سر تعظیم به مقام شامخش فرود آورده، صادقانه برای تحقق اهداف او و عینی ساختن اندیشه هایش مقاومت خواهد کرد. ما به چیزی کمتر از انسانی شدن سیاست و ملی شدن منافع و مدیریت، قناعت نخواهیم کرد و بر سر این پیمان یک بار دیگر با روح بلند و خون همیشه جوشان رهبر شهید میثاق می بندیم.

مجمع سیاسی راه نو

کابل-20/12/1388